57

υλοποιείται στις πλακέτες Virtex-5, Virtex-6 και Virtex-7 FPGA. Τα αποτελέσµατα

εδειξαν ότι ο προτεινόµενος σχεδιασµός επιτυγχάνει καλύτερα αποτελέσµατα µε την

πλακέτα Virtex-7.

Η µέθοδος τους πετυχε ρυθµαποδοση 20,8 Gbps, συχνότητα 434

MHz, επιϕάνεια σε slices 1618 και αποδοτικότητα 12,90 Mbps/slices.

Οι συγγραϕείς στην εργασια [151] πρότειναν ένα σχέδιο διασωλήνωσης για τα

SHA-3

256

bit

και

SHA-3

512

bit.

Η

προτεινόµενη

µέθοδος

εϕαρµόστηκε

στις

πλακέτες Virtex-5 και Virtex-6 FPGA. Η προτεινόµενη µέθοδος για το SHA-3 256 bit

χρειάζεται 1456 επιϕάνεια σε slices, ρυθµαποδοση 14,942 Gbps και αποδοτικότητα

10,26 Mbps/slices

µε την πλακέτα Virtex-6, και για την υλοποιηση µε SHA-3 512 bit

χρειάζεται 1263 επιϕάνεια σε slices, ρυθµαποδοση 8,114 Gbps και αποδοτικότητα 6,42

Mbps/slices µε την πλακέτα Virtex-6.

Στο

[152]

πρότειναν

µια

αρχιτεκτονική

που

υποστηρίζει

όλα

τα

µήκη

µεγέθους

εξόδου

(224,

256,

384

και

512

bit)

των

κρυπτογραϕικών

συναρτήσεων

κατακερµατισµού SHA-2 και SHA-3. Ο προτεινόµενος σχεδιασµός εϕαρµόστηκε και

επαληθεύτηκε στην πλακέτα Stratix IV, χρησιµοποιώντας τον επεξεργαστή NIOS II.

Η προτεινόµενη αρχιτεκτονική για το SHA-3 χρειάζεται 5363 επιϕάνεια σε slices και

επιτυγχάνει τον υψηλότερο ρυθµό συχνότητας 110 MHz.

Οι συγγραϕείς του

[153] παρουσίασαν ένα σχέδιο για τον αλγόριθµο SHA-3 512

bit.

Αυτός ο σχεδιασµός εϕαρµόστηκε στην πλακέτα Virtex-5 FPGA. Στο Virtex-5,

η προτεινόµενη αρχιτεκτονική απαιτούσε 1680 επιϕάνεια σε slices και συχνότητα

387 MHz.

Η προτεινόµενη αρχιτεκτονική επιτυγχάνει ρυθµαποδοση 8,06 Gbps και

αποδοτικότητα 4,91 Mbps/slices.

Ο

Πίνακας

3.1

συνοψίζει

τις

υλοποιήσεις

που

έχουν

σχεδιαστεί

µε

τη

µέθοδο

διασωλήνωσης

δύο

σταδίων

για

τον

αλγόριθµο

SHA-3.

Η

πλειονότητα

των

προηγούµενων µελετών εστιάζει στην τοποθέτηση του καταχωρητή µετά το βήµα

π, κάνοντας χρήση της κλασικής γεννήτριας RC 64-bit.