background image

47

στο παλιό bit

A[i, y] µε το αποτέλεσµα µιας λογικής AND λειτουργίας ανάµεσα

στο αντίστροϕο του bit

A[(i + 1)mod5, j] και το bit A[(i + 2)mod5, j]. Αυτό

οδηγεί σε µια σύνθετη µη γραµµική αλλαγή που βελτιώνει την ανθεκτικότητα

του αλγορίθµου σε επιθέσεις κρυπτανάλυσης.

Επειδή το βήµα

χ είναι µη γραµµικό, προσθέτει στον αλγόριθµο µια δυσκολία

πρόβλεψης και ανάλυσης, κάτι που είναι θεµελιώδες για την ασϕάλεια ενός

κρυπτογραϕικού

αλγορίθµου.

Ανάλογα

µε

την

εϕαρµογή

των

σταθερών

και των λειτουργιών σε κάθε γύρο της µετάθεσης,

το βήµα

χ βοηθάει να

διασϕαλιστεί ότι κάθε bit του τελικού hash θα έχει επηρεαστεί από πολλαπλά

bits του αρχικού µηνύµατος, προσθέτοντας σηµαντικο επίπεδο ασϕάλειας. Η

Εξισώση (2.20) περιγράϕει τη λειτουργία του βήµατος

χ.

A[i, j] = B[i, j] XOR((−B[i + 1, j])AN DB[i + 2, j]),

[i, j] ≤ 4

(2.21)

Βήµα

ι (iota): Είναι το τελευταίο βήµα σε κάθε γύρο της λειτουργίας µετάθεσης

και

εκτελείται

µε

βάση

την

Εξίσωση

(2.22).

Στόχος

του

είναι

να

εισάγει

µια µικρή ποσότητα ασυµµετρίας στη διαδικασία, βοηθώντας στην αποϕυγή

επιθέσεων που εκµεταλλεύονται την συµµετρία των προηγούµενων βηµάτων.

Αυτό πραγµατοποιείται µε την προσθήκη µιας στρογγυλοποιηµένης σταθεράς

(rounding constant) στο πρώτο στοιχείο του πίνακα κατάστασης

A[0, 0].

A[0, 0] = A[0, 0] XOR RC

i

(2.22)

Η

στρογγυλοποιηµένη

σταθερά

RC

i

είναι

µοναδική

για

κάθε

γύρο

της

λειτουργίας

µετάθεσης,

διασϕαλίζοντας

ότι

κάθε

γύρος

είναι

µοναδικός

και προσθέτει µια διαϕορετική διάσταση στην κρυπτογραϕική δύναµη του

αλγορίθµου.

Οι

σταθερές

αυτές

είναι

προκαθορισµένες

και

συντίθενται

από

64-bit

τιµές

οπως

ϕαινονται

στον

Πίνακα

2.5.

Η

προσθήκη

της

στρογγυλοποιηµένης

σταθεράς

στον

πίνακα

κατάστασης

ενισχύει

την

ασϕάλεια ενάντια σε δυνατές επιθέσεις επαναλαµβανόµενων σχηµάτων που

θα µπορούσαν να εµϕανιστούν αν οι γύροι ήταν πλήρως συµµετρικοί. Το βήµα

ι προσθέτει ένα επίπεδο προστασίας από επιθέσεις που στοχεύουν στην εύρεση

αδυναµιών στη συµµετρική δοµή του αλγορίθµου, επιτρέποντας στον SHA-3