background image

94

4.6

Συζήτηση αποτελεσµάτων

Η απόδοση και η επιϕάνεια σε slices αποτελούν θεµελιώδεις µετρικές αξιολόγησης

της αποτελεσµατικότητας αρχιτεκτονικών υλοποιήσεων, ιδίως σε εϕαρµογές που

άπτονται

της

ασϕάλειας

πληροϕοριών

και

απαιτούν

υψηλή

αποδοτικότητα

σε

επίπεδο

υλικού.

Η

απόδοση

αποτυπώνει

την

ικανότητα

του

συστήµατος

να

επεξεργάζεται δεδοµένα µε υψηλή ταχύτητα, ενώ η επιϕάνεια σε slices αντανακλά

το εύρος των υλικών πόρων που απαιτούνται για την υλοποίηση του εκάστοτε

αλγορίθµου,

αποτελώντας

κρίσιµο

δείκτη

της

συνολικής

αποδοτικότητας

του

σχεδιασµού.

Στην

πλακέτα

Virtex-5

µε

24

συνολικούς

κύκλους

ρολογιού,

το

σχέδιο

[153]

παρουσίασε την υψηλότερη κατανάλωση υλικών πόρων, καταλαµβάνοντας 1680

slices.

Αντιθέτως,

η

προτεινόµενη

αρχιτεκτονική

πέτυχε

σηµαντική

µείωση

της

απαιτούµενης επιϕάνειας, περιορίζοντας τη χρήση σε µόλις 868 slices, γεγονός που

αναδεικνύει την αποδοτικότητά της σε επίπεδο υλοποίησης.

Στην πλακέτα Virtex-6, το σχέδιο [143] καταλάµβανε την υψηλότερη επιϕάνεια σε

(slices) των 1432,

ενώ το σχέδιο [144] κατανάλωσε τη χαµηλότερη επιϕάνεια σε

(slices) περίπου 871. Αν και το

[144] καταλάµβανε ελαϕρώς µικρότερη επιϕάνεια σε

(slices) από την προτεινόµενη σχεδίαση, είχε ως αποτέλεσµα χαµηλή ρυθµαπόδοση,

συχνότητα

και

αποδοτικότητα,

υποδεικνύοντας

ότι

η

χρήση

της

επιϕάνειας

σε

(slices) του σχεδίου είναι µόνο ένας από τους παράγοντες που πρέπει να ληϕθούν

υπόψη για την αξιολόγηση της απόδοσής του.

Στην πλακέτα Virtex-7, το προτεινόµενο σχέδιο καταλάµβανε οριακά την υψηλότερη

επιϕάνεια σε (slices) 1094, ενώ το σχέδιο [183] κατανάλωσε τη χαµηλότερη επιϕάνεια

σε (slices) περίπου 998.

Ωστόσο,

παρατηρείται ότι το

[183] παρήγαγε χαµηλή

συχνότητα, ρυθµαπόδοση και αποδοτικότητα. Έτσι, υποδηλώνει ότι η προτεινόµενη

σχεδίαση µπορεί να έχει ελαϕρώς µεγαλύτερη χρήση επιϕάνειας σε (slices), αλλά

εξακολουθεί να είναι πιο αποτελεσµατική στην ρυθµαπόδοση σε σύγκριση µε τον

πόρο σχεδίασης [183].

Στην

πλακέτα

Artix-7,

το

σχέδιο

[184]

καταλαµβάνει

σηµαντικά

µεγαλύτερη

επιϕάνεια σε (slices),

συγκεκριµένα 4188 slices,

ενώ ο προτεινόµενος σχεδιασµός

καταλαµβάνει µια πολύ χαµηλότερη επιϕάνεια σε (slices) περίπου 902.

Παρόλο

που

η

σχεδίαση

[184]

πέτυχε

υψηλότερη

ρυθµαπόδοση

για

512

bit

µήκος

εξόδου

δεν

είχε

καλή

απόδοση,

µε

µέτρο

αποδοτικότητας

3,93

Mbps/slices.