Νικόλαος Λυμπιτάκης, Κατασκευή ενός RAG Chatbot για
Ξενοδοχειακή Υποστήριξη
10
2. Θεωρητικό υπόβαθρο και τεχνολογίες
2.1 Η Τεχνητή Νοημοσύνη
Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) αποτελεί ένα διεπιστημονικό πεδίο έρευνας που
ενσωματώνει γνώσεις και μεθόδους από την πληροφορική, τα μαθηματικά,, τη φιλοσοφία
και τη νευροεπιστήμη, με στόχο τη δημιουργία μηχανών ικανών να προσομοιώσουν ή και
να αναπαράγουν γνωστικές λειτουργίες του ανθρώπινου νου. Η τεχνητή νοημοσύνη
στοχεύει στη σχεδίαση συστημάτων που μπορούν να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους,
να μαθαίνουν από την εμπειρία, να επιλύουν προβλήματα και να λαμβάνουν αποφάσεις με
τρόπο που παραπέμπει σε ανθρώπινη νοημοσύνη.
Μία πιο θεωρητική προσέγγιση δίνει ο Dimiter Dobrev στο άρθρο A Definition of
, όπου προτείνει έναν ορισμό της ΤΝ ως πρόγραμμα το οποίο, σε
ένα αυθαίρετο περιβάλλον (“world”), δεν ξεπερνά τον άνθρωπο σε κάθε περίπτωση αλλά
“τα καταφέρνει όχι χειρότερα από τον άνθρωπο” σε αυτόν τον κόσμο. Δηλαδή, η μηχανή
δεν χρειάζεται να κατέχει γνώση από πριν, αρκεί να μπορεί να μαθαίνει και να αντιδρά με
τρόπο τον οποίο θα μπορούσε να κάνει ένας άνθρωπος
Ένας από τους πιο σημαίνοντες επιστήμονες στην ιστορία της πληροφορικής και
της τεχνητής νοημοσύνης είναι ο Alan Turing (1912–1954), ο οποίος υπήρξε μαθηματικός,
κρυπτοαναλυτής και φιλόσοφος. Θεωρείται από τους ιδρυτές της επιστήμης των
υπολογιστών, καθώς το έργο του έθεσε τις θεωρητικές βάσεις της υπολογισιμότητας και
της μηχανικής νοημοσύνης. Eισήγαγε τη θεωρητική έννοια της “Μηχανής Turing”, ενός
αφηρημένου υπολογιστικού μοντέλου που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο μια μηχανή
μπορεί να εκτελεί οποιαδήποτε αλγοριθμική διαδικασία. Αυτή η ιδέα καθόρισε την έννοια
της υπολογισιμότητας και αποτέλεσε θεμέλιο για την ανάπτυξη των ψηφιακών
υπολογιστών. Η συμβολή του Turing, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη θεωρητική
υπολογισιμότητα. Στο άρθρο του Computing Machinery and Intelligence
, έθεσε το
διάσημο ερώτημα “Μπορούν οι μηχανές να σκεφτούν;”. Αντί να επιχειρήσει έναν ακριβή
ορισμό της “σκέψης”, ο Turing πρότεινε ένα πρακτικό κριτήριο: το λεγόμενο “παιχνίδι
μίμησης”, που σήμερα είναι γνωστό ως Δοκιμή Turing. Σύμφωνα με αυτήν, μια μηχανή
μπορεί να θεωρηθεί “νοήμων” εάν ένας ανθρώπινος εξεταστής δεν μπορεί να διακρίνει τις
απαντήσεις της από εκείνες ενός ανθρώπου σε μια τυφλή επικοινωνία. Το τεστ αυτό