μεγάλες και πολύπλοκες βάσεις δεδομένων χρησιμοποιούνται τεχνικές σχεδιασμού

και μοντελοποίησης. Το σύστημα διαχείρισης βάσεων δεδομένων DBMS (Database

Management System) είναι το λογισμικό που αλληλεπιδρά με τους τελικούς χρήστες,

τις εϕαρμογές και την ίδια τη βάση δεδομένων για την καταγραϕή και ανάλυση

των δεδομένων. Το λογισμικό DBMS περιλαμβάνει επιπλέον τις βασικές διευκολύν-

σεις που παρέχονται για τη διαχείριση της βάσης δεδομένων. Γενικότερα, ο όρος

“βάση δεδομένων” χρησιμοποιείται επίσης για να αναϕέρεται σε οποιοδήποτε από

τα DBMS, πιο συγκεκριμένα το σύστημα βάσης δεδομένων (database system) ή μια

εϕαρμογή (application) που σχετίζεται με τη βάση δεδομένων. Τα σύστημα διαχεί-

ρισης βάσεων δεδομένων ταξινομούνται σύμϕωνα με τα μοντέλα βάσης δεδομένων

που υποστηρίζουν. Οι σχεσιακές βάσεις δεδομένων (Relational Databases) κυριαρ-

χούσαν ως προς τη χρήση τους από τους επιστήμονες υπολογιστών τη δεκαετία του

’80. Αυτά τα μοντέλα κατηγοριοποιούν τα δεδομένα ως σειρές και στήλες πινάκων

και η πλειονότητα των προγραμματιστών χρησιμοποιεί τη γλώσσα υπολογιστών SQL

(Structured Query Language) για τη γραϕή και την αναζήτηση δεδομένων. Με την

εξέλιξη του χρόνου, στο προσκήνιο εμϕανίστηκαν και οι μη σχεσιακές βάσεις δεδο-

μένων (Non-Relational Databases), οι οποίες έγιναν δημοϕιλείς, γνωστές ως “NoSQL”

επειδή χρησιμοποιούν διαϕορετικές γλώσσες ερωτημάτων. Ειδικότερα, μια βάση

δεδομένων πέρα από την ικανότητα της να αποθηκεύει δεδομένα, παρέχει μέσω

του σχεδιασμού και του τρόπου ιεράρχησης των δεδομένων, τα αποκαλούμενα συ-

στήματα διαχείρισης περιεχομένου, δηλαδή τη δυνατότητα γρήγορης άντλησης και

ανανέωσης των δεδομένων. Ένα σύστημα διαχείρισης δεδομένων ανοιχτού κώδικα

(RDBMS) είναι η MySQL και χρησιμοποιείται από πολλούς δημοϕιλείς ιστούς, όπως

το Facebook και το YouTube. Παρέχει πρόσβαση πολλών χρηστών σε ένα σύνολο

βάσεων δεδομένων “τρέχοντας” έναν εξυπηρετητή (server). Το σχήμα 2.3 προβάλλει

τη σύνταξη της SQL.

2.2

Frameworks, platforms, libraries, tools and compilers

Η υποενότητα που ακολουθεί αναϕέρεται στις δομές (frameworks), τις πλατ-

ϕόρμες, τις βιβλιοθήκες τρίτων (third party libraries), τα εργαλεία (tools) και τους

μεταγλωττιστές (compilers) που χρησιμοποιηθήκαν για την εκτέλεση του έργου της

διπλωματικής εργασίας. Η ανάλυση και αναϕορά τους θεωρείται αξιοσημείωτη, κα-

28